dr n. med. Jan Brykalski, lekarz psychiatra

Zastępca Kierownika Oddziału Psychiatrii Allenort

Osoby uzależnione od alkoholu zgłaszają się niekiedy do lekarza psychiatry w związku z objawami depresyjnymi lub lękowymi, nie łącząc tych objawów z piciem alkoholu. Rolą specjalisty jest wtedy prawidłowe rozpoznanie problemu, przedstawienie diagnozy pacjentowi oraz motywacja do zmiany sposobu funkcjonowania i podjęcia terapii uzależnienia. Krótka interwencja terapeutyczna nie zawsze jest skuteczna, może jednak wpłynąć na zmianę postawy pacjenta. Warto podkreślać nie tylko negatywne skutki uzależnienia, ale i szanse na poprawę zarówno zdrowia, jak i sytuacji życiowej.

Głównym sposobem leczenia uzależnienia od alkoholu jest terapia psychologiczna, zarówno indywidualna jak i grupowa, a także grupy samopomocy jak np. mityngi Anonimowych Alkoholików. W ostatnich latach wprowadzono także środki farmakologiczne (np. naltrekson, nalmefen) zmniejszające głód alkoholu i osłabiające jego euforyzujące działanie. Leki te, choć nie zawsze w pełni skuteczne, w istotny sposób wspierają leczenia uzależnienia od alkoholu. Ważne jest też właściwe leczenie współistniejących zaburzeń psychicznych, najczęściej depresji i zaburzeń lękowych, co wpływa też na skuteczność terapii uzależnienia od alkoholu.

Dla niektórych pacjentów problemem jest samo zaprzestanie picia, np. przerwanie „ciągu alkoholowego”. Konieczne bywa wtedy leczenie objawów zespołu abstynencyjnego, które najlepiej jest przeprowadzić w warunkach szpitalnych. Bardzo ważne jest, aby było to połączone z interwencją terapeutyczną, oceną sytuacji zdrowotnej pacjenta i motywacją do rozpoczęcia terapii uzależnienia od alkoholu czyli leczenia przypuszczalnie głównej przyczyny istniejących problemów.

W wielu przypadkach jednorazowa terapia uzależnienia nie wystarcza. Wydaje się, iż uzależnienie od alkoholu, podobnie jak np. cukrzyca, nadciśnienie tętnicze czy astma oskrzelowa powinno być traktowane jako choroba przewlekła. Potrzebne jest zatem leczenie podtrzymujące, wypracowanie strategii zapobiegania nawrotom picia, a w razie nawrotów ponowne dołożenie wszelkich możliwych starań, aby pomóc osobie uzależnionej.

W przypadku terapii uzależnienia od alkoholu często można się spotkać z jednej strony z niedocenianiem wagi problemu, z drugiej z nadmiernym defetyzmem, brakiem wiary w skuteczność jakichkolwiek działań. Leczenie uzależnienia, choć trudne, może być jednak prowadzone z powodzeniem i w znaczący sposób poprawić sytuację zarówno osób uzależnionych, jak i ich bliskich.