dr n. med. Jan Brykalski, lekarz psychiatra

Zastępca Kierownika Oddziału Psychiatrii Allenort

 

Niektóre osoby uzależnione od alkoholu piją w sposób ciągły, nieprzerwany. Wiąże się to ze wpadaniem w tzw. ciągi alkoholowe. Używka ta negatywnie wpływa na funkcjonowanie układu nerwowego. Gdy osoba, która codziennie spożywa napoje wyskokowe, ostawi je, mogą pojawić się objawy abstynencyjne związane ze spadkiem stężenia alkoholu. Wystąpić mogą również napady padaczkowe oraz zaburzenia świadomości (tzw. majaczenie drżenne, delirium tremens). W wielu przypadkach osoba uzależniona czuje się przytłoczona i postanawia ponownie spożyć alkohol, licząc na to, że niepożądane objawy ustąpią. W ten sposób tzw. ciągi alkoholowe wydłużają się, a objawy abstynencyjne stają się coraz bardziej nasilone. Wzrasta również ryzyko ewentualnych powikłań.

Typowe symptomy alkoholowego zespołu abstynencyjnego to:

  • drżenie rąk, powiek, języka,
  • odczuwanie niepokoju i lęku,
  • zaczerwienienie skóry,
  • bezsenność,
  • przyspieszona akcja bicia serca,
  • nadmierna potliwość,
  • nudności,
  • wymioty,
  • bóle głowy,
  • podniecenie psychoruchowe,
  • złe samopoczucie,
  • osłabienie organizmu,
  • omamy, złudzenia wzrokowe, słuchowe i dotykowe,
  • napady drgawkowe.

Konieczne może okazać się leczenie objawów alkoholowego zespołu abstynencyjnego w warunkach szpitalnych. Wskazane jest leczenie detoksykacyjne. Ma ono na celu łagodniejsze przejście ze stanu upojenia alkoholowego do trzeźwości. W tym celu wykorzystywane są m.in. leki uspokajające o mechanizmie działania zbliżonym do alkoholu (np. benzodiazepin). Zadaniem preparatów jest łagodzenie lęku, ograniczenie drżenia i napięcia mięśniowego oraz działanie przeciwdrgawkowe. Z czasem dawki leków są stopniowe zmniejszane, a następnie całkowicie odstawiane. Ze względu na dłuższy metabolizm związków zawartych w preparatach układ nerwowy jest w stanie łagodniej powrócić do pożądanego stanu – sprzed picia alkoholu. Podczas leczenia abstynencyjnego niezbędne może okazać się dożylne podawanie płynów, uzupełnianie elektrolitów, a także witamin, w tym witaminy B1, która działa ochronnie na układ nerwowy.

Podczas detoksykacji należy monitorować stan somatyczny pacjenta. Pomocne okazać się mogą konsultacje ze specjalistą chorób wewnętrznych oraz wykonywania badanie elektrokardiogramem.

Co obejmuje leczenie alkoholowego zespołu abstynencyjnego:

  1. podawanie benzodiazepin oraz innych leków np. przeciwpsychotycznych,
  2. suplementacja witaminy B1 oraz elektrolitów (magnezu, potasu, sodu),
  3. nawadnianie „kroplówkami”,
  4. stały monitoring parametrów życiowych (w tym czynności serca, ciśnienia tętniczego oraz temperatury ciała),
  5. przyjmowanie beta-adrenolityków.

Ważnym elementem leczenia alkoholowego zespołu abstynencyjnego jest uczestnictwo w terapii uzależnień. Jej zadaniem jest pomoc w utrzymaniu abstynencji lub też znaczące ograniczenie spożywania alkoholu. Leczenie detoksykacyjne w szpitalu może ułatwić to zadanie. Terapeuta pomaga wzmocnić motywację do pozytywnych zmian. Już podczas pobytu w szpitalu można się odpowiednio przygotować i znaleźć najlepszy sposób dalszego leczenia.